Το Γενικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας απευθύνει σε όλους τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, προσκλητήριο ενότητας, αγώνα
και συμμετοχής στις
κινητοποιήσεις που προγραμμάτισε για να αντιπαλέψουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τις αδιέξοδες
ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση, πολιτικές που
συνθλίβουν τους πολλούς και τους αδύνατος ενώ ενισχύουν και ευνοούν
τους λίγους, τους ισχυρούς και τους προνομιούχους.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να ανατρέψουμε την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας που προκαλεί κοινωνικές ανισότητες, φτώχεια, ανεργία, διεύρυνση της ύφεσης.
Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μετά τις οριζόντιες περικοπές, την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, την επιβολή πρόσθετων
αναδρομικών κρατήσεοιν κ.λ.π. δέχονται την «τελική επίθεση» της κυβέρνησης, που
προωθεί ένα πολύπλοκο σχέδιο μαζικών απολύσεων, μέσω της εργασιακής εφεδρείας,
περικοπής των μισθών, μέσω του «νέου μισθολογίου - φτωχολογίου» και απαξίωσης
των Δημοσίων κοινωνικών αγαθών, μέσω συγχωνεύσεων και κατάργησης οργανισμών,
στο όνομα της μείωσης των δαπανών.
Η επέκταση του θεσμού της εργασιακής εφεδρείας και στους
Ο.Τ.Α. αποκαλύπτει τις
πραγματικές διαθέσεις της κυβέρνησης και ανοίγει το δρόμο για μαζικές απολύσεις
στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Η κυβέρνηση φαίνεται ότι δεν θα σταματήσει εδώ. Θα συνεχίσει
την επίθεση της με την θεσμοθέτηση του
«νέου μισθολογίου - φτωχολογίου» που οι περικοπές θα κυμανθούν πιθανότατα από 35% έως 45% φτάνοντας
όλους τους εργαζόμενους στα όρια της απελπισίας σε συνδυασμό με το νέο
«χαράτσι» με την επιβολή τέλους στην ακίνητη περιουσία, αναδεικνύοντας την πλήρη χρεοκοπίας της πολιτικής της κυβέρνησης και της τρόικας.
Το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.
καλεί όλους τους εργαζόμενους στην Τοπική
Αυτοδιοίκηση, να εντείνουμε τους αγώνες για να αποτρέψουμε τις νέες κοινωνικά καταστροφικές επιλογές, συμμετέχοντας
στις κινητοποιήσεις για το επόμενο χρονικό διάστημα που αποφασίστηκαν ώστε ΕΝΩΤΙΚΑ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ και ΔΥΝΑΜΙΚΑ να δώσουμε τη δική μας απάντηση.
Για να έχουν την επιτυχία οι κινητοποιήσεις, πρέπει να έχει τη συμμετοχή και ενεργοποίηση ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Αναλυτικά είναι:
1.Προγραμματίζονται ΑΜΕΣΑ την ερχόμενη
εβδομάδα (19-23/9 2011) σε όλους τους Συλλόγους-Μέλη της Ομοσπονδίας ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ και ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ με στόχο
την καθολική συμμετοχή
ΟΛΩΝ των εργαζομένων στις
κινητοποιήσεις του κλάδου.
2. Συντονισμός των
Ομοσπονδιών στο χώρο των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (Π.Ο.Ε.-Δ.Ε.Υ.Α. και Π.Ο.Π.-Ο.Τ.Α.) για
την από κοινού συμμετοχή ΟΛΩΝ μας στις μορφές δράσης
και κινητοποίησης.
3.Την ΤΡΙΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011 στις 12.00 το μεσημέρισυγκέντρωση
στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣτων Μελών των Διοικητικών Συμβουλίων και
συνδικαλιστικών στελεχών των Συλλόγων - Μελών της Ομοσπονδίας στην Περιφέρεια
Αττικής καθώς και εργαζομένων που έχει τελειώσει η βάρδια τους ή
εργαζόμενοι σε άλλες
βάρδιες. Η επιλογή
του χώρου είναι
συμβολική (απολύσεις Δημοσίων Υπαλλήλων). Θα ακολουθήσει πορεία στο
Υπουργείο Οικονομικών (Πλατεία
Συντάγματος) όπου θα υπάρχει κάψιμο των ειδοποιητηρίων για τον έκτακτο κεφαλικό φόρο.
4.Την
ΠΕΜΠΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011
πραγματοποίηση 4ΩΡΗΣ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ από τις 11.30 π.μ. μέχρι 3.30μ.μ. για να διαμαρτυρηθούμε μαζί με τους φοιτητές
και την εκπαιδευτική κοινότητα, για την
πολιτική της κυβέρνησης που υποβαθμίζει την Παιδεία (Βιβλία, Ελλείψεις
διδακτικού προσωπικού, αύξηση
δαπανών) και επιβαρύνει οικονομικά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Προσυγκέντρωση των
εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση στις 12.30 το μεσημέρι στα γραφεία της Ομοσπονδίας (Καρόλου
24 - Ι Ιλατεία Καραϊσκάκη - Αθήνα) και
με πορεία στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο συλλαλητήριο στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στις υπόλοιπες πόλεις συμμετοχή στα συλλαλητήρια που διοργανώνουν οι
φοιτητές και οι
εκπαιδευτικές οργανώσεις.
5.Το ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 24 και 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011
ΑΠΕΧΟΥΜΕ από κάθε υπερωριακή
εργασίαμε στόχο να
μην λειτουργήσει καμία ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ διαμαρτυρόμενοι και για τις περικοπές που γίνονται όπου εργαζόμενοι απασχολούνται Κυριακές
και αργίες χωρίς
να πληρώνονται.
6.Την παρέμβαση μας στα Δημοτικά Συμβούλια των Δήμων αλλά και τα Διοικητικά Συμβούλια των Νομικών Προσώπων για να μην εφαρμοσθεί σε
καμία υπηρεσία των Ο.Τ.Α. η αύξηση του
ωραρίου εργασίας (από 30 σε
40 και από 37,5 σε 40).
7.Την συμμετοχή μας στις συλλογικές κινήσεις φορέων και συνδικάτων, για τη
μη πληρωμή των εκτάκτων εισφορών (κεφαλικός φόρος και εισφορά ακινήτων) που τσεκουρώνει το εισόδημα
μας.
8. Την οργάνωση
αγωνιστικών παρεμβάσεων με στόχο την ανάδειξη συνολικά της αντίδραση
μας στις πολιτικές
της κυβέρνησης και της
τρόικας (μηχανοκίνητες πορείες,
ακτιβίστικες παρεμβάσεις τις ημέρες παρουσίας
της τρόικας στα διάφορα Υπουργεία
κ.λ.π.). Η ενημέρωση των Συλλόγων-Μελών θα γίνεται την προηγούμενη ημέρα καθώς επιδιώκεται η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη
συμμετοχή.
9.Οργανώνουμε τις παρεμβάσεις μας παντού
και ιδιαίτερα όπου θα γίνεται προσπάθεια
από Δημοτικά
Συμβούλια να προχωρήσουν
σε εκχώρηση οποιασδήποτε
αρμοδιότητας σε ιδιώτες με στόχο το
μπλοκάρισμα της λήψης απόφασης.
10.Συγχρόνως προγραμματίζονται οι
κινητοποιήσεις και αγωνιστικές παρεμβάσεις
για την εβδομάδα (26 έως 30/9/2011) σε συνδυασμό με την ημερομηνία
κατάθεση του μισθολογίου στη Βουλή για ψήφιση.
Αποκορύφωση των απεργιακών κινητοποιήσεων (καταλήψεις, αποχή κ,λ.π.) θα είναι η πραγματοποίηση 48ΩΡΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ όχι
μόνο των εργαζομένων στην Τοπική
Αυτοδιοίκηση αλλά συνολικά στο Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.
11.Οι Σύλλογοι-Μέλη της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.
μπορούν το πιο πάνω πρόγραμμα να το εμπλουτίσουν με
τοπικές αγωνιστικές παρεμβάσεις
με προοπτική το
συντονισμό τόσο των υπολοίπων συνδικαλιστικοί οργανώσεων αλλά και
των κοινωνικών φορέων με στόχο τη
συνολική κινητοποίηση ΟΛΩΝ μας για την ανατροπή της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής.
Κύρια αιχμή στη δράση μας αυτό το διάστημα είναι :
Α. Ανατροπή των μεθοδεύσεων τους για νέες περικοπές σε μισθούς και
συντάξεις μέσω του νέου μισθολογίου.
Β. Υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και του Δημόσιου και Κοινωνικού χαρακτήρα
των υπηρεσιών στους Ο.Τ.Α. και ανατροπή κάθε σχεδιασμού για ένταξη των Ο.Τ.Α.
στην εργασιακή εφεδρεία.
Γ. Τακτοποίηση όλων των εκτάκτων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και απελευθέρωση των προσλήψεων μόνιμου προσωπικού ιδιαίτερα στις
ανταποδοτικές και κοινωνικές υπηρεσίες.
Δ. Επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των
δανείων σε Τ.Π.Δ. και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με
ταυτόχρονη μείωση των επιτοκίων τους. Πάγωμα πληρωμής των δόσεων σε όσους αντιμετωπίζουν βεβαιωμένο οικονομικό
πρόβλημα, χωρίς επιβάρυνση.
Συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση του μνημονίου και της υποτέλειας φοβάται την συλλογική
αντίδραση και τον ενωτικό αγώνα. Η επίθεση εναντίον των Δημοσίων Υπαλλήλων και
των θεσμικών τους οργανώσεων είναι στοχευμένη, μεθοδευμένη, υποκινούμενη και
αποσκοπεί στην κάμψη του φρονήματος κάθε θύλακα αντίστασης. Γι' αυτό χωρίς την
καθολική συμμετοχή όλων των εργαζομένων και την συμπαράσταση των υπολοίπων
κοινωνικών τάξεων η κυβέρνηση και η τρόικα θα προσπαθήσουν να μας εξαφανίσουν
και να αλλοτριώσουν την πατρίδα μας.
Σήμερα καλούμαστε από τις εξελίξεις και τα γεγονότα να ξεπεράσουμε τις
μικροκομματικές αντιλήψεις και να δώσουμε ΕΛΠΙΔΑ όχι μόνο στη σημερινή γενιά
αλλά και στην επόμενη γενιά.
Αγωνιζόμαστε για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας... διεκδικούμε
την ελπίδα για μια καλύτερη κοινωνία... για αυτό βροντοφωνάζουμε...
Έπειτα από συνεδρίασή της, η ΠΟΕ-ΟΤΑ αποφάσισε να προχωρήσει σε νέες κινητοποιήσεις και να στήσει μπλόκα στα υπουργεία που θα ξεκινήσει να επισκέπτεται η τρόικα από την επόμενη εβδομάδα.
Οι εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση αποφάσισαν να κάνουν καταλήψεις σε δημαρχεία της πόλης από τη μεθεπόμενη εβδομάδα.
Την Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου, θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 12:00 το μεσημέρι στην πλατεία Κλαυθμώνος και στη συνέχεια πορεία προς το Υπουργείο Οικονομικών.
Τις επόμενες ημέρες θα συνεδριάσουν εκ νέου, για να καθορίσουν το μέλλον των κινητοποιήσεών τους. επόμενες κινήσεις τους.
Οι ευχές και η σκέψη όλων μας είναι κοντά στους συναδέλφους-συμβασιούχους, των οποίων τα ασφαλιστικά εκδικάζονται στις αρχές της επόμενης εβδομάδας. Τη Δευτέρα 11/7 εκδικάζονται τα προσωρινά μέτρα 4 συναδέλφων οδηγών και την Τρίτη 12/7, τα ασφαλιστικά 5 συναδέλφων που έχουν ήδη κερδίσει τα προσωρινά από τις 19 Απριλίου.
Ο αγώνας μέχρι και την τελική δικαίωση ΟΛΩΝ ΜΑΣ συνεχίζεται...
Τα ξημερώματα Τρίτης 5 Ιουλίου και το διάστημα 12.00 – 04.00 το πρωί, εκλάπη φορτηγό του Δήμου Μαρκοπούλου τύπου MAN (φέρει και γερανό), χρώματος πορτοκαλί, από το αμαξοστάσιο του Δήμου. Στις 10.55 το πρωί, το φορτηγό έγινε αντιληπτό από το συνάδελφο-συμβασιούχο κ. Κώστα Αλλαγιάννη, στα φανάρια του Σκοπευτηρίου. Το καταδίωξε προς την πλατεία Πέτρου Παναγιώτου, επί της οδού Πίνη. Εκεί, ο συνάδελφος κ. Αλλαγιάννης, συναντήθηκε με τον συνάδελφο-συμβασιούχο οδηγό κ. Χρήστο Χουχουλή, ειδοποίησαν το Αστ. Τμήμα Μαρκοπούλου και συνέχισαν μαζί την καταδίωξη. Το κλεμμένο φορτηγό, στην πρoσπάθεια διαφυγής του, συγκρούστηκε με όχημα της εταιρείας ΤΝΤ και τελικά εγκλωβίστηκε - μετά από καταδίωξη - κάτω από την πλατεία της Σάρας. Ο οδηγός του κλεμμένου οχήματος προσπάθησε να διαφύγει πεζός, για να συλληφθεί τελικά στην οδό Σουλιώτη (πλησίον εταιρείας SONAC), με την άριστη συνεργασία των δύο υπαλλήλων της Δημοτικής Αστυνομίας, των προϊσταμένων του Δήμου και τη συνεχή υποστήριξη της ομάδας ΔΙΑΣ.
2.) Μείωση της Κρατικής Χρηματοδότησης προς τον Δήμο Μαρκοπούλου για το 2011, κατά 20%, δηλαδή τα χρήματα που μας χρωστούσε και έπρεπε να μας έχει δώσει το Υπουργείο Εσωτερικών ως Επιχορήγηση, αντί να αυξηθούν σημαντικά με τον “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ”, αφού ήδη μεταφέρθηκαν στους Δήμους περίπου ογδόντα (80) νέες αρμοδιότητες, μειώθηκαν δραστικά!
3.) Με το “ Aναγκαστικό Πρόγραμμα Οικονομικής Εξυγίανσης”,που μας επιβλήθηκε πριν από δύο μήνες από το Υπουργείο Εσωτερικών, επειδή στις 31/12/2010 ήμασταν υπερχρεωμένοι, μας απαγορεύθηκε εφ’ εξής:
Α.) Η κατασκευή οποιουδήποτε νέου έργου, που θα χρηματοδοτείται από Εθνικούς Πόρους.
Β.) Η πρόσληψη έστω και ενός (1) νέου εργαζόμενου, π.χ. στην Καθαριότητα και
Γ.) Μας απαγορεύθηκαν ουσιαστικά, όλες οι πληρωμές υπερωριών στο εργατοτεχνικό προσωπικό του Δήμου μας, για όλα τα Σαββατοκύριακα του χρόνου. Όμως αυτοί οι εργαζόμενοι, πρέπει οπωσδήποτε να μπορούν να εργάζονται υπερωριακά, για να μαζέψουν τα σκουπίδια στην πόλη μας ή να διορθώσουν τις βλάβες στο δίκτυο της ύδρευσης, ιδιαίτερα τώρα το καλοκαίρι, όταν ο πληθυσμός μας τριπλασιάζεται και φθάνει από 25.000 κατοίκους, σε 75.000 κατοίκους!
4.) Η ΕΥΔΑΠ, στην οποία ο Δήμος Μαρκοπούλου στις 31/12/2010, όφειλε και οφείλει, εννέα (9) εκατομμύρια Ευρώ, μας έχει κοινοποιήσει Κατασχετήριο, όπως επίσης, μας έχουν κοινοποιήσει σειρά δικαστικών αποφάσεων, διάφοροι προμηθευτές και πολίτες του Δήμου μας, με τις οποίες υποχρεούμαστε να πληρώσουμε, εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ.
ΤΙ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΜΕ – ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.
Παρ’ όλα αυτά, δουλεύοντας οργανωμένα, με συγκεκριμένο πρόγραμμα και στόχους και βέβαια, 12 με 14 ώρες κάθε ημέρα (πολλές φορές μέχρι και τα μεσάνυχτα), προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά, το οργανωτικό και οικονομικό ναυάγιο που παραλάβαμε και να ανταποκριθούμε στις βασικές υποσχέσεις, που δώσαμε στους δημότες μας!
Έτσι λοιπόν:
1.) Υποσχεθήκαμε στους δημότες μας, μια έντονη Κοινωνική Πολιτική, αντίβαρο στη δύσκολη οικονομική συγκυρία.
Στο χρονικό διάστημα που πέρασε :
Α.) Ιδρύσαμε και λειτουργήσαμε ένα νέο ΚΑΠΗ στο Πόρτο Ράφτη, πλήρως εξοπλισμένο και στελεχωμένο με Κοινωνική Λειτουργό, επισκέπτριες Νοσηλεύτριες και στο άμεσο μέλλον, με εθελοντική παροχή Ιατρικών Υπηρεσιών, από γιατρούς του Κέντρου Υγείας Μαρκοπούλου.
Β.) Μειώσαμε τα Τροφεία στους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς, δηλαδή τα χρήματα που πληρώνουν οι χαμηλόμισθοι γονείς για τα παιδιά τους, που φιλοξενούνται εκεί, από 20% έως και 40%!
Οι μειώσεις αφορούν στους γονείς, των οποίων τα εισοδήματά τους, είναι μέχρι 20.000 Ευρώ και μέχρι 12.000 Ευρώ ετησίως, αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, πριν από λίγες ημέρες, επιτύχαμε την χρηματοδότηση απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, πενήντα (50) θέσεων παιδιών στους Παιδικούς Σταθμούς.
Γ.) Μειώσαμε το εισιτήριο εισόδου στην Δημοτική Πλαζ Αυλακίου κατά 50%, από έξι (6) Ευρώ, σε τρία (3) Ευρώ για όλους τους δημότες μας !
Ταυτόχρονα, για την Κάρτα Διαρκείας, οι δημότες μας πληρώνουν μόλις ογδόντα (80) Ευρώ, για να κάνουν χρήση της Πλαζ, επτά (7) ημέρες την εβδομάδα ολόκληρο το καλοκαίρι!
Δ.) Από την Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011, όλοι οι ενήλικοι δημότες μας, (18 ετών και άνω) θα μπορούν να παραλαμβάνουν απολύτως δωρεάν, τις Κάρτες Παροχής Ιατρικών Υπηρεσιών, που εξασφάλισε για λογαριασμό τους, από τον όμιλο “Ιατρικό Κέντρο”, ο Δήμος Μαρκοπούλου.
Χωρίς να πληρώσουν ποτέ, ούτε ένα (1) Ευρώ ως συνδρομή ή ασφάλιστρα, οι δημότες μας θα έχουν για πάντα πρόσβαση, σε όλες τις υπηρεσίες του “ Ιατρικού Κέντρου” (Τσεκ Απ, Εξετάσεις, Πρώτες Βοήθειες, Μεταφορά με Ασθενοφόρο, ακόμα και σοβαρές Χειρουργικές Επεμβάσεις), με έκπτωση από 15% έως και 50%, σε σχέση με τις τρέχουσες τιμές της ιατρικής αγοράς.
Όποιος θέλει, μπορεί να παραλάβει απ’ τα γραφεία του Δήμου μας, την σχετική Κάρτα Υγείας, για να κάνει χρήση της.
Ε.) Επίσης, προχωρούμε άμεσα στην δημοπράτηση της κατασκευής του νέου Παιδικού Σταθμού, έργο που θα γίνει στην έξοδο του Μαρκοπούλου προς το Πόρτο Ράφτη και θα εξυπηρετήσει, άλλα πενήντα (50) μικρά παιδιά και τους γονείς τους.
ΣΤ.) Τέλος, απ’ τον Οκτώβριο, θα προχωρήσουμε και στην λειτουργία ενός ειδικού χώρου στον Δήμο Μαρκοπούλου, όπου οργανωμένα, θα γίνεται σε πρώτη φάση, συλλογή Ρουχισμού και Υποδημάτων, για να δοθούν σε συμπολίτες μας, που τα έχουν άμεση ανάγκη, εν’ όψει του χειμώνα.
2.)Υποσχεθήκαμε στους δημότες μας, πλήρη Οικονομικό Απολογισμό, έλεγχο των οικονομικών στοιχείων του Δήμου μας και απόλυτη Διαφάνεια στην λειτουργία του!
Οι δημότες μας πρέπει να γνωρίζουν, γιατί ο Δήμος Μαρκοπούλουχρεωκόπησε, ποιες είναι οι αιτίες της χρεωκοπίας, ποιοί ευθύνονται γι’ αυτήν και τι πρέπει να γίνει, ώστε να αλλάξει ριζικά η κατάσταση.
Ήδη με απόφασή μας, έχουν εγκατασταθεί Οικονομικοί Ελεγκτές στον Δήμο μας, με εμπειρία στον έλεγχο των Οικονομικών της Αυτοδιοίκησης.
Μόλις ολοκληρώσουν το έργο τους, θα μας παραδώσουν το Πόρισμα τους, το οποίο θα δημοσιοποιηθεί σε κάθε τοπικό, έντυπο και ηλεκτρονικό Μέσο Ενημέρωσης, ώστε να λάβουν γνώση όλοι οι δημότες μας και βέβαια, θα συζητηθεί σε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ταυτόχρονα, όπως έχουμε υποχρέωση, όλες οι λειτουργίες του Δημοτικού Συμβουλίου και των θεσμοθετημένων Επιτροπών του Δήμου μας, είναι απολύτως ανοιχτές και δημόσιες, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και οι Συμπολίτες μας, παρακολουθούν και ελέγχουν τα πάντα και με μια απλή αίτηση, έχουμε παραδώσει μέχρι σήμερα εμπρόθεσμα, σε όλους τους αιτούντες δημότες μας, περισσότερες από εξακόσιες (600) σελίδες στοιχείων και δεδομένων, για τα οποία είχαν έννομο συμφέρον.
Όλα γίνονται στο φως, με απόλυτη διαφάνεια και υπόκεινται σε εξαντλητικό δημόσιο έλεγχο, όπως άλλωστε πρέπει να γίνεται.
3.)Υποσχεθήκαμε στους δημότες μας, σωστή οικονομική διαχείριση, με είσπραξη όλων των ανείσπρακτων οφειλών, πριν απ’ όλα, απ’ τους οικονομικά ισχυρούς!
Α.) Έτσι πριν από λίγες ημέρες, κάναμε πράξη, αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν επί είκοσι (20) χρόνια και οι δύο προηγούμενες Δημοτικές Αρχές!
Μετά από άκαρπες συναντήσεις και συζητήσεις μαζί τους, όπως ήμασταν υποχρεωμένοι απέναντι στον Νόμο και στις προεκλογικές μας δεσμεύσεις, προχωρήσαμε σε κατάσχεση, προς όφελος του Δήμου Μαρκοπούλου, όλων των τραπεζικών λογαριασμών σε όλες τις Τράπεζες στην Ελλάδα, των δύο Λατομικών Επιχειρήσεων (ΑφοίΚ.Σταύρου και Ανάπλαση Μαρκοπούλου), αλλά και των ατομικών λογαριασμών, των Διευθυνόντων Συμβούλων τους!
Όπως γνωρίζετε, οι δύο λατομικές επιχειρήσεις οφείλουν το 5% του Λατομικού Τέλους, που έχουν ήδη εισπράξει από τους πελάτες τους, την χρονική περίοδο 2001 έως και 2006 και δεν το έχουν αποδώσει, όπως προβλέπει ο Νόμος στον Δήμο Μαρκοπούλου, παρά μόνο μερικώς.
Το καθαρό οφειλόμενο ποσό (χωρίς πρόστιμα και προσαυξήσεις) ανέρχεται σε δυόμιση (2,5) εκατομμύρια Ευρώ περίπου για κάθε μια, απ’ τις δύο Λατομικές Επιχειρήσεις, δηλαδή συνολικά, σε πέντε (5) εκατομμύρια Ευρώ!
Ξεκαθαρίζουμε, ότι ως Δημοτική Αρχή ( σε αντίθεση με ότι έκαναν και οι δύο προηγούμενες Δημοτικές Αρχές, για ψηφοθηρικούς τουλάχιστον λόγους), θα προβούμε σε κάθε αναγκαία δικαστική και εξωδικαστική ενέργεια, για την είσπραξη του ως άνω ποσού.
Θεωρούμε ακόμα, ότι προτάσεις Συμβιβασμού, όπως αυτή που μας έγινε απ’ την επιχείρηση “Αφοί Κ. Σταύρου”, για “κλείσιμο” της σχετικής οφειλής, με καταβολή ποσού ενός (1) εκατομμυρίου Ευρώ, λογικά δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, ούτε καν ως βάση για συζήτηση.
Επίσης, η Επιχείρηση ¨Ανάπλαση Μαρκοπούλου¨, μας δήλωσε ότι είναι κατάχρεη και αδυνατεί να πληρώσει οτιδήποτε, ισχυρισμό τον οποίο ελέγχουμε ήδη, ως προς την ορθότητά του.
Είναι σαφές, ότι ως Δημοτική Αρχή, δεν έχουμε καμία προσωπική αντιπαράθεση ή εμπάθεια με κανένα επιχειρηματία συμπολίτη μας.
Αντίθετα, είμαστε υπέρ της στήριξης της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης των τοπικών (ιδιαίτερα) επιχειρήσεων, όπως η προαναφερθείσα,αλλά με δύο απαραίτητες προϋποθέσεις :
α) Ότι θα είναι συνεπείς στην έγκαιρη εξόφληση, κάθε υπαρκτής οφειλής τους προς τον Δήμο Μαρκοπούλου και
β) ότι θα προχωρήσουν στην Ανάπλαση (και όχι στην Λατόμευση) του βουνού της Μερέντας, ώστε έτσι να λυθεί και το πρόβλημα της εναπόθεσης των μπαζών, αλλά και να εξασφαλιστεί η ύπαρξη δουλειάς για τους εργαζομένους στα Χωματουργικά και τους οδηγούς φορτηγών, για τα επόμενα δέκα (10) έως δώδεκα (12) χρόνια!
Β.) Επίσης, ξεκινήσαμε (με ιδιαίτερο πολιτικό κόστος) και την είσπραξη των παλαιών οφειλών της Ύδρευσης, της περιόδου 2007-2010, ύψους δύο (2) και πλέον εκατομμυρίων Ευρώ, για τις οποίες είχαν εκδικαστεί, οι ενστάσεις των δημοτών μας.
Γι’ αυτό και πολλοί από αυτούς διαμαρτύρονται, γιατί καλούνται τώρα, να πληρώσουν και τους παλαιότερους λογαριασμούς τους.
Άρα λοιπόν, εμείς γινόμαστε συνειδητά “αντιδημοφιλείς”, γιατί εισπράττουμε τα χρήματα της Ύδρευσης, που δεν εισέπραξε η προηγούμενη Δημοτική Αρχή και δεν “χαρίζουμε” οφειλόμενα χρήματα, όπως για μια ακόμη φορά ψευδώς και απολύτως λανθασμένα, έγραψε σε ανακοίνωση της, η “Δύναμη Ελπίδας” !
Γ.) Τέλος, προκειμένου να απαλλαγούμε απ’ το χρέος των εννέα (9) εκατομμυρίων Ευρώ προς την ΕΥΔΑΠ, για να παράσχουμε καλύτερες υπηρεσίες ύδρευσης προς τους δημότες μας και για να βγούμε απ’ το τραγικό καθεστώς της “Αναγκαστικής Οικονομικής Εξυγίανσης”, είμαστε σε διαδικασία έναρξης διαπραγματεύσεων με την ΕΥΔΑΠ, για την μακροχρόνια (20ετή) παραχώρηση της χρήσης και εκμετάλλευσης του Δικτύου Ύδρευσης, με αντάλλαγμα την διαγραφή του χρέους μας και την ύπαρξη συγκεκριμένων αντισταθμιστικών ωφελημάτων προς τον Δήμο Μαρκοπούλου.
4.)Υποσχεθήκαμε στους δημότες μας, μια καλύτερη Καθημερινότητα, με έμφαση στην Καθαριότητα και στον Φωτισμό.
Την 1η Ιανουαρίου 2011, βρήκαμε μόλις δύο (2) Απορριμματοφόρα σε λειτουργία. Ήδη επιδιορθώσαμε όλα τα υπόλοιπα και σήμερα, λειτουργούν πλήρως και καθημερινά και τα επτά (7) Απορριμματοφόρα.
Εάν το Υπουργείο Εσωτερικών μας επέτρεπε (όπως γινόταν πριν) τις υπερωριακές πληρωμές των εργαζομένων στην Καθαριότητα για τα Σαββατοκύριακα και ειδικά τώρα το Καλοκαίρι, που ο Δήμος μας αυξάνεται από 25.000 κατοίκους σε 75.000 κατοίκους, η ήδη αισθητή βελτίωση στον τομέα της Καθαριότητας, θα ήταν πολύ μεγαλύτερη!
Παρ’ όλα αυτά, με αναδιοργάνωση, έλεγχο του προσωπικού και την φιλότιμη υπερπροσπάθεια όλων τον εργαζομένων, θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε.
Όμως, για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, μεγάλο και αρνητικό ρόλο, παίζει στην εμφάνιση της πόλης μας και η απαράδεκτη δυστυχώς συμπεριφορά, αρκετών εκατοντάδων δημοτών μας, αλλά και πολλών παραθεριστών, που τα τελευταία Σαββατοκύριακα πετάνε τόνους σκουπίδια, όπου να ‘ναι και όπως να ‘ ναι!
Στρώματα, καρέκλες, ψυγεία, κλαδέματα, σιδεριές, μέχρι και ψόφια ζώα, πετάγονται με απόλυτα αντικοινωνικό τρόπο, όπου βολεύει τον κάθε ασυνείδητο συμπολίτη μας.
Ταυτόχρονα, εκατοντάδες συνδημότες μας, παρά τα δεκάδες πρόστιμα που έχουμε επιβάλει, εξακολουθούν να ρυπαίνουν την πόλη μας, διοχετεύοντας τα λύματά τους στους δρόμους μας, για να γλυτώσουν τα χρήματα πληρωμής του Βυτιοφόρου!
Αγαπητοί Συμπολίτες!
Η έκταση του Δήμου Μαρκοπούλου είναι 85.000 στρέμματα και με αραιή δόμηση, σε σημαντικό μέρος της.
Να θυμίσουμε συγκριτικά, ότι η αντίστοιχη έκταση ενός Δήμου, πληθυσμού 25.000 κατοίκων στην Αθήνα, δεν ξεπερνάει ούτε το 1/5 του Δήμου Μαρκοπούλου!
Αυτό σημαίνει, ότι πέρα από τα επιπλέον (δύο με τρία) Απορριμματοφόρα που χρειαζόμαστε ιδιαίτερα το καλοκαίρι, για να μαζέψουμε από παντού, όλα τα απορρίμματα του Δήμου μας και ταοποία δεν έχουμε, ούτε μπορούμε άμεσα να τα αποκτήσουμε, οι μόνες λύσεις, είναι οι εξής:
Α.) Ο Δήμος Μαρκοπούλου να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα αποκομιδής των απορριμμάτων, με νέο, αποτελεσματικότερο σχεδιασμό της.
Β.) Αυτό όμως δεν θα είναι αρκετό. Χρειάζεται λοιπόν, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, οι δημότες και οι κάτοικοι της περιοχής μας, να βγάζουν τα σκουπίδια τους, στους προκαθορισμένους χώρους, μόνο την Κυριακή το απόγευμα και μάλιστα μετά τις 7 μ.μ.!
Να θυμίσουμε εδώ, ότι έχουμε αναπτύξει επιπλέον αυτών που παραλάβαμε, δεκάδες νέους κάδους απορριμμάτων και ανακύκλωσης και σχεδόν είκοσι (20) μεγάλες Σκάφες, για τα ογκώδη αντικείμενα!
Επίσης με ένα τηλεφώνημα, στο 2299-0-20117 και με μικρό οικονομικό αντίτιμο, η Υπηρεσία Καθαριότητας, παραλαμβάνει με ραντεβού στο σπίτι κάθε δημότη, όλα τα μεγάλα και ογκώδη αντικείμενα.
Τέλος, η Δημοτική Αστυνομία έχει ήδη σαφή εντολή, για διαρκή επίβλεψη και κυρίως για επιβολή υψηλών προστίμων, σε όσους ασυνείδητους, ρυπαίνουν ασύδοτα το Περιβάλλον της πόλης μας!
Γ.) Στον τομέα του Φωτισμού, βρήκαμε μια διαλυμένη, σχεδόν άδεια και λεηλατημένη Αποθήκη Ηλεκτρολογικού Υλικού.
Την αναδιοργανώσαμε, πολλές φορές πληρώσαμε απ’ την τσέπη μας ως Δημοτική Αρχή, για να αγοράσουμε λάμπες και προσπαθούμε να φωτίσουμε μια μισοσκότεινη πόλη, έχοντας αλλάξει ή επιδιορθώσει μέχρι σήμερα, πάνω από δύο χιλιάδες (2.000) λάμπες και αρκετές δεκάδες φωτιστικά σώματα!
5.) Υποσχεθήκαμε να ενισχύσουμε τα Αθλητικά και Πολιτιστικά Σωματεία της πόλης μας.
Α.) Ήδη στα Αθλητικά Σωματεία και στους αθλητικούς χώρους της πόλης μας, έγινε αναλυτική χαρτογράφησή τους, δημιουργήθηκαν πλήρεις φάκελοι, που εμπεριέχουν το σύνολο των νομιμοποιητικών εγγράφων και όλων των στοιχείων των αθλουμένων συμπολιτών μας, των προπονητών, των αναλυτικών αθλητικών δραστηριοτήτων τους, τις διακρίσεις τους κ.λ.π.
Έτσι για πρώτη φορά, η Χρηματοδότησή τους, έγινε στην βάση πολλαπλών, αλλά συγκεκριμένων, δημόσιων και διαφανών κριτηρίων, ελέγξιμων από κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη.
Ταυτόχρονα, απ’ τον Σεπτέμβρη, κάνουμε προσπάθεια ένταξης του Δήμου μας, σε προγράμματα Αθλητισμού, για όλες τις ηλικίες των δημοτών μας!
Β.) Επίσης, οι πολιτιστικές δραστηριότητες του Δήμου μας θα ενταθούν και θα συνδυαστούν, όπως ήδη έγινε πολύ επιτυχημένα, με την Φιλαρμονική και το Θέατρο Σκιών, τις Κυριακές, 12 και 26 Ιουνίου, απ’ τις 7 μ.μ. έως τις 12 μ.μ., με την Πεζοδρόμηση της Κεντρικής Πλατείας της πόλης μας, που φυτεύθηκε, ομόρφυνε και θα πρέπει να αποδίδεται ελεύθερη σε χρήση, στους πεζούς και τους ποδηλάτες, χωρίς αυτοκίνητα, τουλάχιστον κάθε δεύτερο Κυριακάτικο απόγευμα, απ’ τον Μάϊο μέχρι και τον Σεπτέμβριο.
6.) Υποσχεθήκαμε στους συνδημότες μας του Πόρτο Ράφτη, ουσιαστική και καθημερινή λειτουργία, του Αντιδημαρχείου στο Πόρτο Ράφτη.
Ήδη, απ’ το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου, η αρμόδια Αντιδήμαρχος κα Μαρία Κιμπιζή, βρίσκεται εγκαταστημένηκαθημερινά στο Πόρτο Ράφτη, όπου έχει δεχθεί και έχει συζητήσει με εκατοντάδες συμπολίτες μας, διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους, προσπαθώντας ταυτόχρονα, όπου είναι δυνατόν, να δώσει λύσεις.
Επίσης, εκεί λειτουργεί πρωτόκολλο, για την εντός τριημέρου, λήψη της αίτησης και διεκπεραίωση συγκεκριμένων πιστοποιητικών, ενώαπ’ την Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011, οι λογαριασμοί του νερού εξοφλούνταιεκεί και κανένας δημότης ή κάτοικος του Πόρτο Ράφτη, δεν χρειάζεται πλέον να έρχεται γι’ αυτόν τον λόγο, στον Δήμο Μαρκοπούλου!
7.) Συνειδητά, αφήσαμε για το τέλος, τα τρία (3) σημαντικότερα ζητήματα, για το Μέλλον της πόλης μας: Την Αποχέτευση, τα Σχολεία και τα Σχέδια Πόλης!
Α.) Για την Αποχέτευση, το μεγαλύτερο έργο Υποδομής, Καθαριότητας και Ποιότητας Ζωής στην πόλης μας, γίνεται μια οργανωμένη (και καθόλου εύκολη) προσπάθεια επιστημονικής και πολιτικής υποστήριξής του, αλλά και προώθησης των αναγκαίων μελετών, ώστε να ενταχθεί στο Ε.Σ.Π.Α. (Τέταρτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης) με συνολική χρηματοδότηση, που θα ξεπερνά τα είκοσι επτά (27) εκατομμύρια Ευρώ!
Το 70% αυτών των χρημάτων, θα δοθεί για την κατασκευή της Αποχέτευσης της παράκτιας ζώνης του Πόρτο – Ράφτη, ώστε να σωθεί η θάλασσά μας!
Πιστεύουμε ότι είμαστε σε καλό δρόμο και αγωνιζόμαστε, ώστε στο μέλλον, να μπορούμε να μεταφέρουμε πολύ ευχάριστα νέα, στους συμπολίτες μας!
Β.) Για τα Σχολεία και τις τεράστιες αναλυτικές ανάγκες τους, έχουμεενημερώσει λεπτομερώς, τόσο δια ζώσης, όσο και εγγράφως, την Υφυπουργό Παιδείας , κα Εύη Χριστοφιλοπούλου.
Επίσης, προωθούμε τον μακροχρόνιο στόχο, για παραχώρηση πενήντα (50) στρεμμάτων απ’ τον χώρο του Ολυμπιακού Ιππικού Κέντρου στον Δήμο Μαρκοπούλου, για την δημιουργία ενός Συγκροτήματος Σχολικών Μονάδων, που θα λύσει το πρόβλημα της Σχολικής Στέγης στον Δήμο μας, για τα επόμενα δέκα πέντε (15) τουλάχιστον χρόνια!
Γ.) Τέλος, το υπό Αναθεώρηση και προτεινόμενο απ’ το Δημοτικό μας Συμβούλιο, Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, βρίσκεται ήδη στον Οργανισμό Αθήνας και στο ΥΠΕΧΩΔΕ, όπου και πιέζουμε την πολιτική ηγεσία, διεκδικώντας την άμεση προώθησή του και την θεσμοθέτησή του! Οι διαδικασίες όμως του Οργανισμού Αθήνας, είναι αργόσυρτες και ελπίζουμε να μην καθυστερήσουν, τις αναγκαίες ρυθμίσεις. Γι’ αυτόν τον σκοπό, μαζί με τον Μελετητή μας, κο Γ. Προβελέγγιο, κάνουμε κάθε αναγκαία επιστημονική και πολιτική παρέμβαση.
Αγαπητοί Συμπολίτες!
Πιστεύουμε, ότι ο σύντομος αυτός απολογισμός εξαμήνου, ενός μεγάλου μέρους της δραστηριότητας της νέας Δημοτικής Αρχής, παρουσιάζει ανάγλυφα, το μέγεθος της δυσκολίας και την πολλαπλότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε, αλλά και την προσπάθεια που όλοι μας καταβάλουμε, για την επίλυσή τους.
Μαζί και δίπλα στους δημότες μας, με σκληρή δουλειά, με αγωνιστικότητα, πάθος για την επίτευξη των στόχων μας και με αισιοδοξία, κόντρα στις τεράστιες αντιξοότητες, θα τα καταφέρουμε και όλοι μας μπορούμε να πάμε και θα πάμε, τον Δήμο Μαρκοπούλου μπροστά!
από το http://www.ergatiko.gr/news_more.php?subaction=sf&id=1308842332&archive=&start_from=&ucat=29&
Ανοίγει ξανά ο δρόμος για δικαστική δικαίωση ΟΛΩΝ των συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες
Δημοσιεύθηκαν χθες 22/6/2011 οι πολυαναμενόμενες αποφάσεις της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τους συμβασιούχους (ΟλΑΠ 7, 8/2011). Έχοντας πλέον στην διάθεσή μας το πλήρες κείμενο των αποφάσεων αυτών και ύστερα από πολύ προσεκτική μελέτη τους, είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε τις βασικές τους θέσεις και τις κατευθύνσεις που δίνονται από αυτές.
Οι βασικές παραδοχές των αποφάσεων είναι οι ακόλουθες:
1) Ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός των εννόμων σχέσεων αποτελεί διαχρονικά έργο του δικαστή, ο οποίος δεν δεσμεύεται από τον χαρακτηρισμό που έδωσαν σε αυτές τα μέρη, ούτε καν από τον χαρακτηρισμό που τυχόν έδωσε ο ίδιος ο νομοθέτης. Η υποχρέωση αυτή του δικαστή απορρέει ευθέως από το Σύνταγμα (άρθρα 26 § 3 και 87 § 2 του Συντάγματος.
2) Το άρθρο 8 § 3 του Ν. 2112/1920, το οποίο παγίως έχει εφαρμοσθεί από την νομολογία για την αντιμετώπιση της καταχρηστικής σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, αποτελεί μηχανισμό ορθού νομικού χαρακτηρισμού των συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου στις περιπτώσεις που οι καλυπτόμενες ανάγκες είναι πάγιες και διαρκείς. Η διάταξη αυτή απορρέει ευθέως από το ίδιο το Σύνταγμα , όχι μόνο από τις συνταγματικές εκείνες διατάξεις που επιβάλλουν τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό, αλλά και από τις διατάξεις του άρθρου 25 §§ 1 και 3 του Συντάγματος, που απαγορεύουν την κατάχρηση.
3) Το άρθρο 8 § 3 του Ν. 2112/1920 δεν εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεν αποτελεί εμπόδιο για την εφαρμογή του, ούτε ο νομοθετικός χαρακτηρισμός των συμβάσεων ως «ορισμένου χρόνου», ούτε το άρθρο 21 του Ν. 2190/1994, που απαγορεύει την μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.
4) Το άρθρο 8 § 3 του Ν. 2112/1920 παρέχει πληρέστερη προστασία έναντι της παρεχόμενης από την μεταγενέστερη Οδηγία 1999/70/ΕΚ και τα ΠΔ με τα οποία ενσωματώθηκε αυτή στην ελληνική έννομη τάξη. Συγκεκριμένα με την Οδηγία αυτή και τα ΠΔ καλύπτονται μόνο οι διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ενώ από το άρθρο 8 § 3 Ν. 2112/1920 καταλαμβάνεται και η πρώτη (η μία και μόνη) σύμβαση ορισμένου χρόνου.
Οι παραδοχές αυτές αποτελούν τη βάση για την επίλυση των ακόλουθων ζητημάτων, για τα οποία το Δικαστήριο δεν πήρε θέση, επειδή οι κρινόμενες αγωγές είχαν ασκηθεί το 1998, δηλ. πριν τη θέση σε ισχύ της Οδηγίας (10.7.1999) πριν την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001 (17.4.2001):
1) Το ζήτημα των συμβασιούχων ρυθμίζεται από ένα πλέγμα συνταγματικών διατάξεων, οι οποίες πρέπει να εναρμονίζονται μεταξύ τους, και όχι μόνο από το άρθρο 103 §§ 7 και 8 Σ. Έτσι, το άρθρο 103 § 8 του Συντάγματος που απαγορεύει την μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, δεν μπορεί να απαγορεύει τον επίσης συνταγματικά επιβαλλόμενο ορθό νομικό χαρακτηρισμό των συμβάσεων αυτών, όταν με αυτές δεν καλύπτονται πρόσκαιρες, απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες, αλλά πάγιες και διαρκείς, ούτε μπορεί να οδηγεί σε καταχρήσεις τις οποίες απαγορεύει ρητά το άρθρο 25 § 1 και 3 Σ .
2) Περαιτέρω, επιβάλλεται η εναρμόνιση του άρθρου 8 § 3 Ν. 2112/1920, το οποίο αποτελεί εκδήλωση συνταγματικών επιταγών, της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ και του άρθρου 103 § 8 Σ, που τέθηκε σε ισχύ ενώ έτρεχε ακόμη η προθεσμία μεταφοράς της στο Ελληνικό δίκαιο. Γι’ αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι: (α) με βάση την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την διάρκεια της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας στο εθνικό δίκαιο απαγορεύεται η θέσπιση διατάξεων, ακόμη και συνταγματικών, ικανών να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την υλοποίηση του επιδιωκόμενου από την Οδηγία αποτελέσματος και (β) όπως ρητά προβλέπει η Οδηγία 1999/70/ΕΚ απαγορεύεται η υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων ορισμένου χρόνου, με αφορμή τη μεταφορά της Οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Ήδη με τις αποφάσεις 7 και 8/2011 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου διαπιστώνεται ότι με το άρθρο 8 § 3 Ν. 2112/1920 παρεχόταν πληρέστερη προστασία έναντι εκείνης που παρέχουν η μεταγενέστερη Οδηγία 1999/70/ΕΚ και τα ΠΔ, που την ενσωμάτωσαν στο ελληνικό δίκαιο. Προδήλως η προστασία αυτή δεν επιτρέπεται να υποβαθμισθεί ούτε με συνταγματική, ούτε με νομοθετική διάταξη, δηλ. οι υπάρχουσες συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις πρέπει να ερμηνεύονται κατά τρόπο που να μην αποκλείουν την εφαρμογή του άρθρου 8 § 3 Ν. 2112/1920 και μετά την συνταγματική αναθεώρηση του 2001 και μετά την ενσωμάτωση της Οδηγίας στο ελληνικό δίκαιο.
Συμπερασματικά το γεγονός ότι απορρίφθηκαν με μεγάλη πλειοψηφία η εισήγηση του Εισηγητή –Αρεοπαγίτη κου Δουλγεράκη και η πρόταση του Εισαγγελέα Αρείου Πάγου κου Τέντε συνιστά τη βασικότερη επιτυχία των αποφάσεων αυτών, αφού παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο δικαστικής δικαίωσης των συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, κατοχυρώνοντας ρητά το αναφαίρετο δικαίωμα του δικαστή να δίνει τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό της κάθε εργασιακής σχέσης ως αορίστου χρόνου, ανεξάρτητα του χαρακτηρισμού που επέβαλλε ο εργοδότης είτε μέσω σύμβασης, είτε μέσω νόμου, είτε μέσω Κανονισμού Προσωπικού (όπως πχ. Συμβάσεις έργου, stage κλπ).
Είναι επιβεβλημένο να επιμείνουμε στη συνέχιση του δικαστικού μας αγώνα, χωρίς ταυτόχρονα να αγνοούμε το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον, το οποίο πρέπει να αφήσει ανεπηρέαστη την κρίση της δικαστικής εξουσίας και να μην οδηγήσει σε καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Για όσους ενδιαφέρονται το κείμενο της απόφασης 7/2011 της ΟλΑΠ έχει ως εξής :
ΠΛΗΡΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΔΙΚΑΣΙΜΟΣ: 20.01.2011
ΠΙΝΑΚΙΟ: 06
ΔΙΑΣΚΕΨΗ: 14.4.2011
ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑ: Ελένη Καλιαμπάκα
ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΗ: «ΟΠΑΠ ΑΕ»
ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ
(Συντάκτης: Γεώργιος Χρυσικός, Αρεοπαγίτης)
Ι. Με την απόφαση 34/2007 της Α’ Τακτικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, παραπέμφθηκε, όπως προαναφέρθηκε, στην Πλήρη Ολομέλεια σύμφωνα με τα άρθρα 563 § 2 του ΚΠολΔ και 23 παρ. 2 ε. γ’ και δ’ του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων (Ν. 1756/1988), όπως το δεύτερο τροποποιήθηκε με το άρθρο 16 παρ. 1 του Ν. 2331/1995 ο μοναδικός λόγος κατά το άρθρο 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ (κατ’ εκτίμηση του αναιρετηρίου) για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5763/2002 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, γιατί κρίθηκε ότι τίθενται γενικότερου ενδιαφέροντος ζητήματα: «Εάν είναι επιτρεπτή στο πλαίσιο εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 8 παρ. 3 του Ν. 2112/1920, σε συνδυασμό με τα άρθρα 281, 671 του ΑΚ και 25 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος, κατά τον ορθό εκ μέρους του ουσιαστικού Δικαστηρίου χαρακτηρισμό της όλης έννομης σχέσης παροχής εργασίας εξαρτημένης, η αναγνώριση κυρίως ή παρεμπιπτόντως του πραγματικού χαρακτήρα της ίδιας έννομης σχέσης ως αορίστου χρόνου, όταν πρόκειται για συνεχείς – διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου που κάλυπταν καθ’ όλο το ένδικο διάστημα πάγιες και διαρκείς και όχι πρόσκαιρες ή απρόβλεπτες ανάγκες και η συμφωνημένη κάθε φορά ορισμένη διάρκεια μεταβαλλόταν από το νόμο ή από τον κανονισμό λειτουργίας του εργοδότη – αναιρεσιβλήτου που έχει ισχύ νόμου».
ΙΙ. Η παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται ως λόγος αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, είναι δυνατό να έχει ως περιεχόμενο, πλην άλλων την αιτίαση ότι η αγωγή, επί της οποίας έκρινε σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλομένη τελεσίδικη απόφαση, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ θα έπρεπε να γίνει το αντίθετο, σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα δικαίου (ουσιαστικού), που κατά το αναιρετήριο παραβιάσθηκε (ΟλΑΠ 28/1995). Η παράβαση δε του νόμου με την προαναφερθείσα έννοια κρίνεται κατ’ αρχή σε σχέση με το δίκαιο που ίσχυε κατά το χρόνο που εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση, με την προϋπόθεση όμως ότι το δίκαιο αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση επιτρεπτά ρυθμίζει την επίδικη έννομη σχέση όταν ανάγεται στο παρελθόν. Εξάλλου η φύση της σύμβαση ή της δικαιοπραξίας δεν εξαρτάται από το χαρακτηρισμό που δίνουν σ’ αυτή οι δικαιοπρακτούντες ή ο νόμος, γιατί ο χαρακτηρισμός αυτός αποτελεί έργο του δικαστηρίου της ουσίας κατά την άσκηση της δικαιοδοτικής λειτουργίας του, όπως οριοθετείται από τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 3 και 87 παρ. 2 του ισχύοντος Συντάγματος, το οποίο αξιολογώντας τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στο δικόγραφο της αγωγής εφόσον στη συνέχεια προκύψουν και κατά την αποδεικτική διαδικασία, προσδίδει τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό στη σύμβαση, κρίση που στη συνέχεια ελέγχεται αναιρετικά στο πλαίσιο εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 559 ή 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ. Η δυνατότητα του ορθού χαρακτηρισμού από το δικαστήριο της έννομης σχέσης ως ορισμένου ή αορίστου χρόνου σύμβασης εργασίας, δεν αποκλείεται στις εργασιακές σχέσεις του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ΟλΑΠ 18/2006 και 19/2007, η δεύτερη καθόσον αφορά μόνο το μέχρι την 17.4.2001 χρονικό διάστημα και όχι το μεταγενέστερο που άρχισαν να ισχύουν οι προστεθείσες παράγραφοι 7 και 8 του Συντάγματος) αλλά ούτε και από εσωτερικό κανονισμό της υπηρεσίας του εργοδότη είτε ανήκει στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, ακόμα και εάν ο κανονισμός αυτός έχει αποκτήσει ισχύ νόμου. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 533 παρ. 2 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εφαρμόζει το νόμο που ίσχυε όταν δημοσιεύθηκε η πρωτόδικη απόφαση, προκύπτει ότι του δευτεροβάθμιο δικαστήριο προκειμένου να κρίνει την ορθότητα της εκκληθείσας πρωτόδικης απόφασης, εφαρμόζει το νόμο που ίσχυε κατά το χρόνο της δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης, και όχι τον ισχύοντα κατά την κατ’ έφεση δίκη νεώτερο νόμο, εκτός εάν με αυτόν ορίζεται διαφορετικά ως προς την αναδρομική έναρξη της ισχύος του (ΟλΑΠ 30/1998). Από τις διατάξεις όμως των άρθρων 533 παρ. 2, 535 παρ. 1 και 536 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κρίνοντας βάσιμο κάποιο λόγο έφεσης εξαφανίσει την πρωτόδικη οριστική απόφαση και προβεί στην εκδίκαση της υπόθεσης «κατ’ ουσίαν», υποχρεούται να εφαρμόσει για τη διάγνωση της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο δημοσίευσης της απόφασής του είτε έχει αναδρομική δύναμη (ΟλΑΠ 654/1984), είτε δεν έχει αναδρομική δύναμη, εφόσον όμως στην τελευταία περίπτωση καταλαμβάνει (χρονικά) την επίδικη έννομη σχέση. Αλλά και στην περίπτωση που η αγωγή έγινε δεκτή από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ως νομικά και ουσιαστικά βάσιμη, και το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κατ’ αποδοχή αντίστοιχου λόγου έφεσης του εναγομένου έκρινε ότι η αγωγή ήταν νομικά αβάσιμη, με βάση επίσης το νόμο που ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης (και δεν μεσολάβησε άλλος νεώτερος νόμος με αναδρομική εφαρμογή), όταν στη συνέχεια το Εφετείο προβεί στην κατ’ άρθρο 535 του ΚΠολΔ εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, το κατά το ίδιο άρθρο 535 ΚΠολΔ στάδιο της «κατ’ ουσίαν» εκδίκασης της υπόθεσης, δεν εξικνείται περαιτέρω επεκτατικά, πέραν της απόρριψης της αγωγής ως νομικά αβάσιμης, με βάση το αμέσως προηγηθέν πόρισμά του της παραδοχής του λόγου της έφεσης και με βάση τις ίδιες διατάξεις που κρίθηκε το βάσιμο του ίδιου λόγου, και όχι με την παράλληλη εφαρμογή άλλων νεώτερων διατάξεων που δεν έχουν αναδρομική ισχύ αλλά και δεν καταλαμβάνουν χρονικά την επίδικη έννομη σχέση.
Περαιτέρω ο αναιρεσίβλητος Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ), που ιδρύθηκε με το Β.Δ. από 20/29-12-1958 (άρθρο 1, 3 και 5), εκδοθέν κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 6 παρ. 2 του Ν.Δ. 3865/1958, δυνάμει του Π.Δ. 228/1999 μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία, η οποία κατά το άρθρο 1 παρ. 1 αυτού λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας διεπόμενη από τις διατάξεις του Ν. 2414/1996 «Εκσυγχρονισμός των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και άλλες διατάξεις» και τον Κ.Ν. 2190/1920 «περί ανωνύμων εταιρειών», όπως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν, επί πλέον δε από το άρθρο 5 παρ. 1 του καταστατικού της προβλέπεται ότι οι μετοχές της εταιρείας θα εκδοθούν στο όνομα του Ελληνικού Δημοσίου και συνεπώς ανήκει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ο ΟΠΑΠ διέπεται από Εσωτερικό Κανονισμό Οργάνωσης, Διάρθρωσης και Λειτουργίας των Υπηρεσιών του, ο οποίος εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρο 3 παρ. 10 του ΑΝ 127/1967, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ΝΔ 391/1974, εγκρίθηκε με την 2084/1986 απόφαση του Υπ. Πολιτισμού και δημοσιεύθηκε (ΦΕΚ Β’ 770/31-10-1986) και συνεπώς έχει ισχύ νόμου. Κατά τον Κανονισμό αυτό το προσωπικό του ΟΠΑΠ συνδέεται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και διακρίνεται σε τακτικό, έκτακτο και ευκαιριακά απασχολούμενο (το άρθρο 13). Τακτικό είναι το προσωπικό που προσλαμβάνεται για την πλήρωση των προβλεπομένων οργανικών θέσεων (άρθρων 14) και του οποίου η σύμβαση είναι ορισμένου χρόνου (άρθρο 48 παρ. 1α’). Έκτακτο είναι το προσωπικό που προσλαμβάνεται με σύμβαση ορισμένου χρόνου αναλόγως των εκάστοτε παρουσιαζομένων εποχιακών ή έκτακτων αναγκών,. Ευκαιριακά απασχολούμενο είναι το προσωπικό που προσλαμβάνεται με σύμβαση μιας ημέρας για τις ανάγκες της καταμέτρησης και διαλογής του δελτίου ή σε παρεμφερείς εργασίες στις ημέρες που διεξάγονται οι διαγωνισμοί του ΠΡΟ-ΠΟ. Η πρόσληψη του έκτακτου προσωπικού γίνεται από τον Οργανισμό με επιλογή και αξιολόγηση των κατατεθέντων στοιχείων καθενός με απόφαση του Συντονιστή Διευθυντή και οριστικοποείται με την υπογραφή της σχετικής σύμβασης εργασίας από το ενδιαφερόμενο μέρος (άρθρο 17 παρ. 2 και 3). Η πρόσληψη του ευκαιριακά απασχολούμενου προσωπικού για την κάλυψη αναγκών του Οργανισμού κατά τις ημέρες διεξαγωγής των διαγωνισμών, γίνεται με πάγια απόφαση του Δ.Σ. και η τελική επιλογή του γίνεται από τον Συντονιστή Διευθυντή, χωρίς να χρειάζεται η υπογραφή σύμβασης εργασίας (άρθρ. 17 παρ.4). Εξάλλου ανεξάρτητα από την επακολουθήσασα υπ’ αριθμ. 1999/70 Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δημοσιεύθηκε στις 10.7.1999 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και η ισχύς της άρχισε σύμφωνα με το άρθρο 2 αυτής στις 10.7.2001, ενσωματώθηκε δε στην Ελληνική έννομη τάξη στις 2.4.2003 με το ΠΔ 81/2003,στην Ελληνική έννομη τάξη η διασφάλιση των εργαζομένων από την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους, δια της προσχηματικής επιλογής της συμβάσεως ορισμένου αντί αορίστου χρόνου, αντιμετωπιζόταν με το άρθρο 8 παρ. 3 Ν. 2112/1920, σε συνδυασμό με τα άρθρα 281, 671 ΑΚ, 25 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος, που εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις συμβάσεων ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή «οι διατάξεις του νόμου αυτού ………. διατάξεων του παρόντος νόμου». Κατά την παγιωθείσα στη νομολογία και τη θεωρία ερμηνεία της εν λόγω διάταξης, ενώ αυτή αναφέρεται στην προστασία των εργαζομένων από τη μη τήρηση από τον εργοδότη, των τυπικών όρων που επιβάλλει κατά την απόλυση ο Ν. 2112/1920, αξιοποιήθηκε γενικότερα για τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των συμβάσεων εργασίας ως ορισμένης ή αόριστης χρονικής διάρκειας, με πληρέστερη μάλιστα προστασία έναντι εκείνης της μεταγενέστερης ως άνω κοινοτικής Οδηγίας, εφόσον πρόκειται για διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου που καλύπτουν πραγματικά ανάγκες της υπηρεσίας πάγιες και διαρκείς και όχι πρόσκαιρες ή απρόβλεπτες. Τούτο δε, λαμβανομένων υπόψη ότι ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός ορισμένης σχέσης, κατά την έννοια που προαναφέρθηκε και που δεν αφορά μόνο το χαρακτηρισμό της ως εξαρτημένης ή ανεξάρτητης εργασίας ή έργου αλλά και το χαρακτηρισμό της ως ορισμένου ή αορίστου χρόνου, αποτελεί κατ’ εξοχήν έργο της δικαιοδοτικής λειτουργίας των δικαστηρίων, ανεξάρτητα από τον εκ του νόμου ή τον έχοντα ισχύ νόμου κανονισμό χαρακτηρισμό της συμβατικής σχέσης ως ορισμένου χρόνου (ΑΕΔ 3/2001, ΑΠ Ολ 6/2001). Ενόψει όλων των ανωτέρω, αν η πρόσληψη του προσωπικού του ΟΠΑΠ με ορισμένου χρόνου διαδοχικές συμβάσεις μίας ημέρας σε εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας των υπηρεσιών του έγινε προσχηματικά για την κάλυψη έκτακτων και απρόβλεπτων αναγκών, στην πραγματικότητα όμως για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών, η άσκηση του διευθυντικού αυτού δικαιώματος ως εργοδότη εκ μέρους των οργάνων του γίνεται προς καταστρατήγηση των από το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2112/1920 δικαιωμάτων των εργαζομένων που απορρέουν από τις διατάξεις για την υποχρεωτική καταγγελία της υπαλληλικής σύμβασης ( με την έννοιά τους που προαναφέρθηκαν), κατά προφανή υπέρβαση από μέρους του εργοδότη των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του διευθυντικού αυτού δικαιώματος και ως εκ τούτου είναι καταχρηστική (άρθρο 281 ΑΚ).
Στην προκειμένη υπόθεση, όπως προκύπτει από το παρατιθέμενο στο αναιρετήριο περιεχόμενο της αγωγής της, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα εκθέτει ότι με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου είχε προσληφθεί ως καθαρίστρια από τον ΟΠΑΠ – ήδη ΟΠΑΠ ΑΕ, καθολική διάδοχό του – ότι από την πρόσληψή της (16-4-1991) και μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής της (22-1-1998) παρείχε τις υπηρεσίες της κατά πλήρες ωράριο εργασίας, με πενθήμερη απασχόληση από 5.30 έως 13.30 (νόμιμο ωράριο εργασίας), καλύπτοντας μόνιμες και διαρκείς ανάγκες του εναγομένου. Ότι η σύμβαση εργασίας της, δεν ήταν ορισμένου χρόνου και μάλιστα κάθε φορά μιας ημέρας όπως ισχυριζόταν ο εναγόμενος για τους λόγους ότι το χρονικό διάστημα της εργασιακής της σχέσης καλύπτει μόνιμες και διαρκής ανάγκες, όπως άλλωστε αρμόζει και στην ίδια τη φύση της εργασίας της και συνεχίζει να εργάζεται στο εναγόμενο όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα αλλά και μέχρι σήμερα, χωρίς ποτέ να αποχωρήσει από την υπηρεσία της.
Ότι, οι επικαλούμενες από το εναγόμενο ως άνω συμβάσεις άλλως παρατάσεις ορισμένου χρόνου, τις οποίες αποκρούει ως τέτοιες, έγιναν προς καταστρατήγηση του Ν. 2112/1920 και των νόμων που υποχρεώνουν την τήρηση της ΣΣΕ, την καταβολή αδειών, επιδομάτων αδείας κ.λ.π, κατά προφανή υπέρβαση των αρχών της καθώς επίσης και του κοινωνικού και οικονομικού σκοπού του δικαιώματος. Άρα όλες οι ανωτέρω συμβάσεις συνιστούν μια σύμβαση αορίστου χρόνου. Απέκρουσε δε, ως βλαπτική μεταβολή τον όρο εργασίας της, την οποία επιχείρησε ο ΟΠΑΠ και συνίστατο σε μείωση των ημερών εργασίας αρχικά από 5 σε 4 και στη συνέχεια από 4 σε 3 που αυτή δεν αποδέχτηκε. Ζήτησε δε με την αγωγή να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ΟΠΑΠ που συνεχίζει να την απασχολεί επί 3 ημέρες την εβδομάδα μέχρι την άσκηση της αγωγής, να της καταβάλλει τις διαφορές αποδοχών του χρονικού διαστήματος από 01-10-1995 μέχρι 31-12-1997 όπου τις περιέκοψε, αφού παρεπιπτόντως αναγνωριστεί αναγκαίως ότι κατά το ίδιο ένδικο χρονικό διάστημα των ζητούμενων διαφορών η έννομη σχέση που τη συνδέει με το εναγόμενο ήταν αορίστου χρόνου, δεδομένου ότι σε προγενέστερο χρόνο άσκησε κατά του εναγομένου και την από 21-12-1995 αγωγή της, με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί ότι η σύμβαση που τη συνδέει με τον αναιρεσίβλητο εργοδότη, όπως εξελίχθηκε και λειτουργούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της είναι παροχές εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Η ένδικη αγωγή συζητήθηκε σε πρώτο βαθμό από το Ειρηνοδικείο Αθηνών και εκδόθηκε την 22-05-1998 υπ’ αριθ. 788/1998 απόφαση που την έκρινε ως νόμιμη και βάσιμη κατ’ ουσία με βάση τις διατάξεις των άρθρων 8 παρ. 3 του Ν. 2112/1920, 281, 671 Α.Κ.
Κατά της απόφασης εκείνης ασκήθηκε έφεση εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου και εκδόθηκε την 03-09-2002 υπ’ αριθ. 5763/2002 απόφαση του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτό δέχθηκε αντίστοιχο λόγο της έφεσης ως προς την νομιμότητα της ένδικης αγωγής, κρίνοντες ότι η αγωγή δεν ήταν νομικά βάσιμη στο πλαίσιο εφαρμογής αποκλειστικά των ίδιων ως άνω διατάξεων, γιατί η «σύναψη της ένδικης σύμβασης ως ορισμένου χρόνου επιβάλλεται από τον κανονισμό οργανώσεως και λειτουργίας του εναγομένου που έχει ισχύ νόμου και δεν μπορεί κατά ακολουθία να θεωρηθεί ότι αποσκοπεί στην καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της αναιρεσίουσας – ενάγουσας έστω και αν χρησιμοποιήθηκαν αυτές για την εκτέλεση εργασίας που εξυπηρετούσε μόνιμες λειτουργικές ανάγκες του εργοδότη».
Στη συνέχεια δε αφού δέχθηκε τον αντίστοιχο λόγο της έφεσης του αναιρεσίβλητου και εξαφάνισε την αντίθετη κρίνουσα πρωτόδικη απόφαση, απέρριψε την ένδικη αγωγή ως νομικά αβάσιμη χωρίς να προσφύγει (αφού δεν είχε κατά τα προαναφερθέντα και αντίστοιχη δυνατότητα) στις εκ των υστέρων και μετά κατά την 22-05-1998 έκδοση της πρωτόδικης απόφασης θεσπισθείσες διατάξεις της υπ’ αριθ. 1999/70 ΟΔΗΓΙΑΣ και την παρ. 7 και 8 του άρθρου 103 του Συντάγματος, αλλά και στις διατάξεις του νόμου 2190/1994 όπως ισχύουν μετά τον νόμο 2527/1997 και στην έκταση τους με τη θέσπιση της παρ. 7 του άρθρου 103 του Συντάγματος απέκτησαν από τις 18-04-2003 Συνταγματικό κύρος αφού δεν προκύπτει από αυτές η δυνατότητα ρύθμισης με αναδρομική ισχύ της ένδικης έννομης σχέσης εξοικιούμενες χρονικά κατά το αντικείμενο της το αργότερο μέχρι την 31-12-1997.
Η αγωγή αυτή σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν παραπάνω, σε συνδυασμό με τα χρονικά όρια που εκτείνονται οι ένδικες αγωγικές αξιώσεις ( μέχρι τις 31-12-1997), είναι νόμιμη, κατά τους ισχύοντες κατά το χρόνο δημοσίευσης ( 22-05-1998) της πρωτόδικης απόφασης κανόνες δικαίου με βάση τους οποίους κρίνεται η ορθότητα ή μη αυτής ήτοι του άρθρου 8 παρ. 3 του νόμου 2112/1920, σε συνδυασμό με άρθρα 281, 671 ΑΚ και 25 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος.
Διότι οι επίμαχες διαδοχικές σχέσεις ( λόγω μη έγκυρης κατάρτισης συμβάσεων) εργασίας της ενάγουσας, είχαν προσλάβει ήδη ενιαία κατά το χρόνο που εκτείνεται η ένδικη έννομη σχέση και το αντικείμενο της, το χαρακτήρα της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου, κατ’ ορθό νομικό χαρακτηρισμό εφόσον από τη φύση τους κάλυπταν μόνιμες και διαρκής ανάγκες του εναγόμενου, ο δε καθορισμός της ημερήσιας διάρκειας τους εξακολουθητικά δεν δικαιολογείται από τη φύση τους, αλλά τέθηκε προς καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της ενάγουσας μισθωτή από τη σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου και κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος του εναγομένου να ρυθμίζει τη διάρκεια εργασίας της με βάση τις σχετικές προβλέψεις και ρυθμίσεις του εσωτερικού κανονισμού του αναιρεσιβλήτου και ανεξάρτητα από τις ρυθμίσεις τις 1999/70 ΟΔΗΓΙΑΣ και των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 103 του Συντάγματος, οι οποίες δεν έχουν στην προκειμένη περίπτωση εφαρμογή, παρότι η σχέση εργασίας της αναιρεσίουσας, όπως δεν αμφισβητείται από τον αναιρεσίβλητο, συνεχιζόταν ακόμη και ήταν ενεργός κατά την προαναφερθείσα έναρξη ισχύος της.
Συνεπώς το ουσιαστικό Δικαστήριο που με την προσβαλλόμενη απόφαση του έκρινε ότι η ένδικη αγωγή δεν είναι νόμιμη, παραβίασε με την εσφαλμένη μη εφαρμογή τους της παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 8 παρ. 3 του νόμου 2112/1920 και 281, 671 του ΑΚ και 25 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος, που εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Επομένως κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας, αντίθετη προς την εισήγηση, ο μοναδικός κατά εκτίμηση από το άρθρο 560 αριθ. 1 του Κ.ΠΟΛ.Τ.ολ. Δ, λόγος είναι βάσιμος και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή, όπως και η υπέρ αυτής ασκηθήσες πρόσθετες παρεμβάσεις, στο μέτρο που στηρίζονται αποκλειστικά στη παραβίαση των ίδιων παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, των άρθρων 8 παρ. 3 του νόμου 2112/1920 και 281, 671 του ΑΚ και 25 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος με την μη εφαρμογή τους.
ΑΘΗΝΑ 09-05-2011
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΥΣΙΚΟΣ
ΑΕΡΟΠΑΓΙΤΗΣ